{"id":38817,"date":"2025-01-07T13:24:38","date_gmt":"2025-01-07T13:24:38","guid":{"rendered":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/?p=38817"},"modified":"2025-01-20T11:45:29","modified_gmt":"2025-01-20T11:45:29","slug":"zwolniony-z-kl-auschwitz-w-1941-r","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/2025\/01\/07\/zwolniony-z-kl-auschwitz-w-1941-r\/","title":{"rendered":"Zwolniony z Auschwitz w 1941 r."},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a>
J\u00f3zef Pu\u0142ecki w wieku 101 lat<\/figcaption><\/figure>\n

J\u00f3zef Pu\u0142ecki<\/a> by\u0142 jednym z blisko 2600 polskich 100-latk\u00f3w, \u017cyj\u0105cych w Polsce w 2023 r. Ponad rok temu \u015bwi\u0119towa\u0142 swoje 101. urodziny, ciesz\u0105c si\u0119 \u017cyciem i zdradzaj\u0105c, jakie s\u0105 jego sekrety d\u0142ugowieczno\u015bci. By\u0142 wtedy w doskona\u0142ej formie psychicznej i fizycznej. Lekarze szacowali w\u00f3wczas, \u017ce jego wiek biologiczny jest ni\u017cszy, ni\u017c wskazywa\u0142 jego PESEL. <\/strong><\/p>\n

Wi\u0119kszo\u015b\u0107 swojego \u017cycia przepracowa\u0142 na stanowisku dyrektorskim w bran\u017cy telekomunikacyjnej. Zrobi\u0142o si\u0119 o Nim g\u0142o\u015bno w pa\u017adzierniku 2023 r. po jego udanej operacji wszczepienia rozrusznika serca. W wywiadach, kt\u00f3rych w\u00f3wczas udziela\u0142, nigdy nie m\u00f3wi\u0142, \u017ce by\u0142 wi\u0119\u017aniem KL Auschwitz, wol\u0105c nie wspomina\u0107 tego tragicznego kilkumiesi\u0119cznego okresu ze swojego \u017cycia.<\/p>\n

W dniu 21 wrze\u015bnia 1940 r. z wi\u0119zienia Pawiak w Warszawie do KL Auschwitz odszed\u0142 drugi transport warszawski, licz\u0105cy 566 wi\u0119\u017ani\u00f3w. Do\u0142\u0105czono do nich 1139 m\u0119\u017cczyzn uj\u0119tych podczas blokady dom\u00f3w, przeprowadzonej w niekt\u00f3rych dzielnicach miasta, np. na \u017boliborzu.<\/p>\n

W grupie wojskowych przywiezionych w\u00f3wczas znajdowa\u0142 si\u0119 m.in. rotmistrz Witold Pilecki, w obozie Tomasz Serafi\u0144ski (nr 4859), kt\u00f3ry utworzy\u0142 w KL Auschwitz konspiracyjn\u0105 Organizacj\u0119 Wojskow\u0105. Po ucieczce z obozu walczy\u0142 w Powstaniu Warszawskim.<\/p>\n

\"\"<\/a>
J\u00f3zef Pu\u0142ecki, zdj\u0119cie wykonane przez obozowe gestapo<\/figcaption><\/figure>\n

Po wojnie podj\u0105\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 w 2. Korpusie gen. W\u0142adys\u0142awa Andersa. Po powrocie do Polski oskar\u017cony o szpiegowsk\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 na rzecz obcego wywiadu zosta\u0142 aresztowany, s\u0105dzony i skazany na kar\u0119 \u015bmierci. Zbrodniczy wyrok wykonano w warszawskim wi\u0119zieniu na Mokotowie 25 maja 1948 r.<\/p>\n

Spo\u015br\u00f3d wi\u0119\u017ani\u00f3w z tego transportu, kt\u00f3rych nazwiska zdo\u0142ano ustali\u0107, 138 zosta\u0142o zwolnionych z obozu. By\u0142y to g\u0142\u00f3wnie osoby uj\u0119te w \u0142apankach ulicznych. Znan\u0105 postaci\u0105 zwi\u0105zan\u0105 z tym transportem by\u0142 W\u0142adys\u0142aw Bartoszewski (nr 4427), zwolniony 8 kwietnia 1941 r.<\/p>\n

J\u00f3zef Pu\u0142ecki, urodzony 3 grudnia 1922 r. w \u015awi\u0119canach, pow. Jas\u0142o, przywieziony r\u00f3wnie\u017c w tym drugim transporcie warszawskim, by\u0142 kilka miesi\u0119cy m\u0142odszy od W\u0142adys\u0142awa Bartoszewskiego, mia\u0142 w\u00f3wczas siedemna\u015bcie lat i\u00a0 tak\u017ce zosta\u0142 zwolniony w 1941 r., po rocznym pobycie w KL Auschwitz.<\/p>\n

Dostojny Solenizant niedawno obchodzi\u0142 swoje urodziny, ma 102 lata i mieszka na \u015al\u0105sku.<\/p>\n

Adam Cyra<\/strong><\/p>\n

O\u015bwi\u0119cim, 7 stycznia 2024 r.<\/em><\/p>\n

Streszczenie rozmowy z b. wi\u0119\u017aniem KL Auschwitz, J\u00f3zefem Pu\u0142eckim. Projekt \u201eHistoria M\u00f3wiona\u201d<\/strong><\/p>\n

Nazywam si\u0119 J\u00f3zef Pu\u0142ecki, urodzi\u0142em si\u0119 3 grudnia 1922 r. w \u015awi\u0119canach, powiat Jas\u0142o. W 1931 r. nasza rodzina przenios\u0142a si\u0119 do Warszawy, gdzie mieszkali\u015bmy i gdzie uko\u0144czy\u0142em szko\u0142\u0119 podstawow\u0105 i zacz\u0105\u0142em pracowa\u0107, wykonuj\u0105c r\u00f3\u017cne blacharskie prace. W 1939 r., kiedy wybuch\u0142a wojna, mieszkali\u015bmy na ulicy Gda\u0144skiej, znajduj\u0105cej si\u0119 obrze\u017cu \u017boliborza i Marymontu. Gdy szed\u0142em do pracy, rano, 20 wrze\u015bnia 1940 r., zosta\u0142em zatrzymany przez jeden z niemieckich patroli, bior\u0105cych udzia\u0142 w ulicznej \u0142apance. Gdy zebrali kilkana\u015bcie os\u00f3b, zaprowadzili nas na plac Wilsona, gdzie sta\u0142y tak zwane \u201ebudy\u201d \u2013 ci\u0119\u017carowe samochody z \u0142awkami i zadaszone pod plandekami. Stamt\u0105d wywie\u017ali nas na \u0141azienkowsk\u0105 do koszar i ulokowali w uje\u017cd\u017calni koni. Dwudziestego pierwszego o godzinie pi\u0105tej rano za\u0142adowali nas na samochody ci\u0119\u017carowe i zawie\u017ali na dworzec kolejowy, to jest tam za Ochot\u0105, gdzie dawnej by\u0142 Dworzec G\u0142\u00f3wny i za\u0142adowano nas do krytych wagon\u00f3w. Nie wiedzieli\u015bmy, gdzie jedziemy. Gdzie\u015b ko\u0142o jedenastej, dwunastej\u00a0 w nocy s\u0142yszymy szczekanie ps\u00f3w, reflektory skierowane na wagony. Otworzy\u0142y si\u0119 drzwi, ale nie pozwolono nam wysiada\u0107, tylko wesz\u0142o dw\u00f3ch Niemc\u00f3w kolbami karabin\u00f3w zacz\u0119li nas wyp\u0119dza\u0107 z wagon\u00f3w. Nie by\u0142o peronu, wyskaka\u0142 z wagon\u00f3w jeden na drugiego.<\/p>\n

Pop\u0119dzono nas w kierunku bramy obozowej, \u00a0nad kt\u00f3r\u0105 zobaczyli\u015bmy napis napis \u201eArbeit macht frei\u201d, czyli ironia \u201epraca czyni wolnym\u201d. \u00a0P\u00f3\u017aniej ustawili nas w szeregach na placu przed budynkiem obozowej kuchni i wtedy powiedziano nam, \u017ce jeste\u015bmy w obozie koncentracyjnym, tu obowi\u0105zuje praca, pos\u0142usze\u0144stwo, \u017cadnych wyj\u015b\u0107 nie ma, jedynie tylko przez komin krematoryjny. Dosta\u0142em przydzia\u0142 na blok nr 10 A, jak r\u00f3wnie\u017c otrzymali\u015bmy przydzia\u0142y do pracy, budowali\u015bmy drog\u0119 obozow\u0105, dosta\u0142em si\u0119 do takiej grupy, kt\u00f3ra t\u0142uk\u0142a kamienie, ceg\u0142y, jednym s\u0142owem przygotowywa\u0142a materia\u0142y na drogi. Je\u017celi chodzi o dalsz\u0105 prac\u0119, to p\u00f3\u017aniej by\u0142em w r\u00f3\u017cnych komandach, na przyk\u0142ad w \u017cwirowni, gdzie kopa\u0142o si\u0119 \u017cwir, by\u0142o to za budynkiem kuchni obozowej. Komendy by\u0142y wydawane w j\u0119zyku niemieckim, kt\u00f3ry s\u0142abo zna\u0142em, wi\u0119c za ka\u017cd\u0105 pomy\u0142k\u0119, jak to si\u0119 m\u00f3wi, po mordzie lali.<\/p>\n

Nast\u0119pnym takim moim wspomnieniem, kt\u00f3rego nie mo\u017cna zapomnie\u0107 \u2013 by\u0142em wyznaczony do grupy, kt\u00f3ra nosi\u0142a umar\u0142ych z obozowego budynku szpitalnego do krematorium. Na w\u00f3zku cia\u0142o si\u0119 k\u0142ad\u0142o i do pieca by\u0142o wsuwane. Ja nosi\u0142em zmar\u0142ych, zaraz opisz\u0119 jak to by\u0142o, to by\u0142a taka skrzynia z r\u0105czkami, i tu si\u0119 do niej nieboszczyka sk\u0142ada\u0142o i nios\u0142o si\u0119. Cz\u0119sto by\u0142y to prawie same szkielety i wtedy do jednej skrzyni po dw\u00f3ch si\u0119 nawet wk\u0142ada\u0142o. Kiedy nie nad\u0105\u017cali pali\u0107 cia\u0142 to obok by\u0142o takie pomieszczenie z posadzk\u0105 betonow\u0105 i tych zmar\u0142ych po prostu bra\u0142o si\u0119 za r\u0119k\u0119, za nog\u0119 i rzuca\u0142o si\u0119 jeden na drugiego<\/p>\n

Je\u017celi chodzi o dalsze sprawy, to pozwolono nam zostawi\u0107 buty, bo na tyle but\u00f3w nie mieli, ale jak si\u0119 te buty cywilne zniszczy\u0142y, to dostali\u015bmy Holzschue , czyli buty z drewnian\u0105, sztywn\u0105 podeszw\u0105. Takie buty dosta\u0142em i w nied\u0142ugim czasie tak sobie obtar\u0142em pi\u0119ty do krwi, \u017ce mi\u0119so by\u0142o \u017cywe. Wtedy opatrzyli mi nogi i mog\u0142em nie chodzi\u0107 do pracy. I by\u0142 tak zwany Schonungsblock, gdzie takich, kt\u00f3rzy mieli albo po\u0142amania, albo odmro\u017cenia, albo w\u0142a\u015bnie r\u00f3\u017cne urazy, to po apelu nie szli w komandach do pracy tylko do tego bloku, ale tam trzeba by\u0142o sta\u0107, nie wolno by\u0142o ani siada\u0107, ani le\u017ce\u0107, tylko ca\u0142y czas si\u0119 sta\u0142o. Naszym zadaniem by\u0142o iskanie, czyli zabijanie wszy, bo wszy i pch\u0142y strasznie si\u0119 w obozie rozpleni\u0142y. I rozmawiali\u015bmy o jedzeniu. Ka\u017cdy opowiada\u0142, co najbardziej lubi\u0142, inny jak co przyrz\u0105dza\u0107, a jeszcze inny co b\u0119dzie chcia\u0142 zje\u015b\u0107, je\u017celi wyjdzie st\u0105d. To takie \u017ce\u015bmy pocieszenia r\u00f3\u017cne mieli.<\/p>\n

W 1941 r. dosta\u0142em si\u0119 do komanda murarskiego i to by\u0142o dla mnie ju\u017c bardzo du\u017ce osi\u0105gni\u0119cie, bo pracowali\u015bmy zwykle pod dachem, remontuj\u0105c r\u00f3\u017cne budynki gospodarcze, na przyk\u0142ad budowali\u015bmy kominy w stajniach i nie by\u0142o takiego nadzoru bezpo\u015bredniego przez SS, tylko by\u0142 sam kapo. A mieli\u015bmy dobrego kapo, on by\u0142 wi\u0119\u017aniem Austriakiem. Wszyscy \u017bydzi od razu byli kierowani do kompanii karnej, najci\u0119\u017csze roboty robili. Przyk\u0142adowo by\u0142 taki walec drogowy, co normalnie ci\u0105gn\u0105\u0142 go traktor, a w obozie ci\u0105gn\u0119li go ludzie.<\/p>\n

Wi\u0119c ja w tym komandzie nauczy\u0142em si\u0119 murowa\u0107, tynkowa\u0107. A co by\u0142o jeszcze wa\u017cne, \u017ce w stajni na przyk\u0142ad konie otrzymywa\u0142y mi\u0119dzy innymi cukier, taki czarny cukier z w\u0119glem, no to si\u0119 go podkrada\u0142o, podobnie jak ziemniaki, kt\u00f3re piek\u0142o si\u0119 w kominach. A to by\u0142a wa\u017cna sprawa, bo wy\u017cywienie by\u0142o g\u0142odowe, a wi\u0119c \u017ceby przetrwa\u0107, to przede wszystkim strategia by\u0142a taka, \u017ceby jak najmniejszy wysi\u0142ek z siebie dawa\u0107 i symulowa\u0107 prac\u0119.<\/p>\n

Jeszcze pami\u0119tam, gdzie\u015b w lipcu albo sierpniu 1941 r., po po\u0142udniowym apelu wszystkie komanda zawr\u00f3cono na bloki, gdzie musieli\u015bmy sta\u0107 ty\u0142em do okien, nie wolno by\u0142o si\u0119 odwraca\u0107, ale k\u0105tem oka widzia\u0142em, jak wi\u0119\u017ani\u00f3w sowieckich prowadzono. R\u0119ce mieli z ty\u0142u zwi\u0105zane, no i w tych polowych mundurach esesmani gonili ich tak wzd\u0142u\u017c budynku kuchni za bram\u0119 obozow\u0105, gdzie ich zaprowadzono do do\u0142\u00f3w po wydobytym \u017cwirze, nast\u0119pnie s\u0142yszeli\u015bmy tylko strza\u0142y. No p\u00f3\u017aniej czyta\u0142em, bo to ju\u017c po wojnie by\u0142o opisane, \u017ce to byli pierwsi je\u0144cy sowieccy, kt\u00f3rzy tam zostali zlikwidowani, bo rano nie by\u0142o \u015bladu po nich.<\/p>\n

Tak dotrwa\u0142em do wrze\u015bnia 1941 r. Chodzi\u0142y s\u0142uchy, \u017ce b\u0119d\u0105 jakie\u015b zwolnienia, ja by\u0142em wtedy na bloku nr 3 A. No i stoimy rano na apelu i pisarz m\u00f3wi, \u017ce wyczytani wi\u0119\u017aniowie po apelu maj\u0105 si\u0119 zg\u0142osi\u0107 w Schreibstube, czyli w sekretariacie, nie wyczytywano nazwisk tylko numery. I nagle s\u0142ysz\u0119 m\u00f3j numer, po zg\u0142oszeniu si\u0119 w tym sekretariacie, kazali nam zabra\u0107 swoje rzeczy i zostali\u015bmy zaprowadzeni do takiego budynku parterowego, gdzie tam nas przetrzymywali i leczyli. Bo ja mia\u0142em egzem\u0119 i mia\u0142em takie ropiej\u0105ce strupy na nogach i na udach, no wi\u0119c takiego nie mogli wypu\u015bci\u0107, tam by\u0142a kwarantanna wyj\u015bciowa. Dopiero jak nas tak podleczyli, pewnego ranka poprowadzono nas na dworzec kolejowy w O\u015bwi\u0119cimiu. Byli\u015bmy konwojowani przez esesman\u00f3w. Wychodz\u0105c z obozu, \u00a0dostawali\u015bmy takie Entlassungsschein \u2013 czyli karty zwolnienia, potem musieli\u015bmy si\u0119 zameldowa\u0107 na gestapo w Warszawie i w urz\u0119dzie pracy.<\/p>\n

W naszej dzielnicy by\u0142\u00a0 ko\u015bci\u00f3\u0142ek, niedu\u017cy przy ulicy Gda\u0144skiej, niedaleko tam, gdzie\u015bmy mieszkali. we wrze\u015bniu, czy w pa\u017adzierniku 1941 r., by\u0142a w nim msza w intencji tych, kt\u00f3rzy zgin\u0119li w obozie z naszej dzielnicy, wzgl\u0119dnie jeszcze przebywali w obozie, ja na tej mszy by\u0142em. No, ale cz\u0142owiek by\u0142 znaczny, g\u0142owa ogolona, \u00a0wi\u0119c wie\u015b\u0107 si\u0119 rozesz\u0142a, \u017ce ja wr\u00f3ci\u0142em i oczywi\u015bcie rodziny do mnie z pytaniami o swoich najbli\u017cszych i o ob\u00f3z. No, ale kiedy nas zwalniano, podpisywali\u015bmy takie o\u015bwiadczenie, \u017ce nie wolno nam nic m\u00f3wi\u0107 na temat obozu. Z tego powodu ba\u0142em si\u0119 prowokacji i udziela\u0142em informacji takich og\u00f3lnikowych, \u017ce go widzia\u0142em, \u017ce by\u0142 zdrowy, \u017ce si\u0119 trzyma, bo by\u0142o paru znajomych. No, ale to si\u0119 powtarza\u0142o, p\u00f3\u017aniej ju\u017c by\u0142y listy od rodzin uwi\u0119zionych, wi\u0119c podj\u0119li\u015bmy decyzj\u0119, \u017ce musimy wyjecha\u0107 z Warszawy. I z ca\u0142\u0105 rodzin\u0105 pod koniec 1941 r. wyjechali\u015bmy do Gorlic, gdzie zacz\u0105\u0142em pracowa\u0107 w fabryce maszyn g\u00f3rniczych w Gliniku Mariampolskim, kt\u00f3ry by\u0142 wtedy osobn\u0105 gmin\u0105, a obecnie jest w\u0142\u0105czony do Gorlic. I tam by\u0142a fabryka maszyn g\u00f3rniczych i rafineria. Ja pracowa\u0142em w fabryce maszyn g\u00f3rniczych przy remoncie silnik\u00f3w dieslowskich z kopal\u0144, kt\u00f3re tam by\u0142y u\u017cywane. To by\u0142y olbrzymie silniki, do cylindra na g\u00f3r\u0119 to si\u0119 wchodzi\u0142o po drabince. No, a pod koniec to ju\u017c tam r\u00f3wnie\u017c by\u0142y produkowane pociski artyleryjskie. Kiedy front zbli\u017ca\u0142 si\u0119 w 1944 r., to nast\u0105pi\u0142a decyzja, \u017ce ewakuuj\u0105 fabryk\u0119 maszyn, w kt\u00f3rej pracowa\u0142em.<\/p>\n

Za\u0142adowana nas do wagon\u00f3w towarowych, w kt\u00f3ry znajdowa\u0142y si\u0119 prycze. I zawie\u017ali nas do Bogumina na terenie Czech. Po to, \u017ceby demontowane maszyny i urz\u0105dzenia w Gliniku Mariampolskim, tam roz\u0142adowywa\u0107 i magazynowa\u0107. Eskortowali nas i pilnowali Ukrai\u0144cy z SS-Galizien. No i tak \u017ce\u015bmy si\u0119 doczekali a\u017c nadeszli Rosjanie. \u00a0Kiedy zacz\u0119\u0142y kursowa\u0107 poci\u0105gi towarowe, to \u017ce\u015bmy za\u0142adowali do nich i wysiad\u0142em 8 maja 1945 r. na dworcu w Katowicach wysiad\u0142em z poci\u0105gu. I s\u0142ysz\u0119 przez radio, bo jeszcze by\u0142y megafony, og\u0142oszenie, \u017ce jest koniec wojny, sobie wyobra\u017cacie, no rado\u015b\u0107 wielka.<\/p>\n

No i taki los mnie spotka\u0142, \u017ce id\u0105c od tego dworca w kierunku ulicy Pocztowej, spotka\u0142em pana Podmagurskiego, kt\u00f3ry przed wojn\u0105 pracowa\u0142 w dyrekcji okr\u0119gu poczty i telegraf\u00f3w, a w czasie okupacji pracowa\u0142 w Gliniku Mariampolskim w rafinerii i mieszka\u0142 niedaleko nas. Na przywitanie oczywi\u015bcie rado\u015b\u0107 i pierwsze pytanie, co jest z jego rodzin\u0105, bo my\u015bmy przecie\u017c byli oddzieleni prawie przez p\u00f3\u0142 roku przez front. I on m\u00f3wi : \u201dWszyscy \u017cyj\u0105 \u2013 a tobie proponuj\u0119, \u017ceby\u015b zosta\u0142 tu, bo montujemy brygady na przyj\u0119cie tak zwanych ziem odzyskanych\u201d. I m\u00f3wi dalej: \u201eTam jak wr\u00f3cisz, no to pierwsze do wojska od razu idziesz. A tu jest reklamacja, \u017ce od wojska reklamuj\u0105 tych, kt\u00f3rzy na te ziemie zachodnie wyje\u017cd\u017caj\u0105.\u201d<\/p>\n

Zgodzi\u0142em si\u0119 i zakwaterowali nas w takim budynku, gdzie by\u0142a \u015bwietlica, prowizoryczna sto\u0142\u00f3wka i hotel. Po kilku dniach, jak zebrali kilkunastu ludzi, to nas do takiego samochodu sowieckiego \u00a0wsadzili i pojechali\u015bmy do Ko\u017ala, gdzie by\u0142 tworzony rejonowy urz\u0105d telekomunikacyjny. \u00a0Tam zabrali\u015bmy si\u0119 za przewr\u00f3cenie \u0142\u0105czno\u015bci, przede wszystkim dla w\u0142adzy, a wi\u0119c dla milicji, dla starostwa, dla urz\u0119du miejskiego, dla burmistrza, no i dla partii i dla tych administracji, kt\u00f3re tam si\u0119 tworzy\u0142y, na przyk\u0142ad dla urz\u0119du, kt\u00f3ry zajmowa\u0142 si\u0119 rozdzia\u0142em sprz\u0119tu i mebli pozosta\u0142ym po Niemcach.<\/p>\n

Teren naszego Rejonowego Urz\u0119du Telekomunikacyjnego obejmowa\u0142 powiaty: raciborski, prudnicki, K\u0119dzierzyn, no i miejscowo\u015bci w kierunku Opola. W ka\u017cdym b\u0105d\u017a razie, kiedy tam przebywa\u0142em, \u00a0zacz\u0119\u0142y si\u0119 bardzo szybko organizowa\u0107 te\u017c w\u0142adze terenowe i szko\u0142y: gimnazjum, liceum i podstaw\u00f3wki. Zacz\u0105\u0142em wtedy ucz\u0119szcza\u0107 do gimnazjum po po\u0142udniu i sko\u0144czy\u0142em gimnazjum i pierwsz\u0105 licealn\u0105. Ale p\u00f3\u017aniej mnie wys\u0142ali na kurs m\u0142odszych technik\u00f3w do Katowic, po sko\u0144czeniu tego kursu wr\u00f3ci\u0142em do Ko\u017ala, gdzie o\u017ceni\u0142em si\u0119 w 1952 r. Wkr\u00f3tce z Ko\u017ala przeniesiono mnie do dyrekcji do Katowic, gdzie by\u0142em kierownikiem sekcji wykonawstwa inwestycyjnego, p\u00f3\u017aniej kierownikiem dzia\u0142u s\u0142u\u017cby telekomunikacyjnej, p\u00f3\u017aniej zast\u0119pc\u0105 dyrektora okr\u0119gu, no i p\u00f3\u017aniej, w 1962 r., czy trzecim zosta\u0142em dyrektorem okr\u0119gu, kt\u00f3ry obejmowa\u0142 cztery wojew\u00f3dztwa: opolskie, cz\u0119stochowskie, bielskie i katowickie. Podlega\u0142o mi tam 22 tysi\u0105ce pracownik\u00f3w. W 1986 r. przeszed\u0142em na emerytur\u0119.<\/p>\n

Odno\u015bnie mojego zwolnienia z Auschwitz, to chcia\u0142em jeszcze doda\u0107, \u017ce w naszym budynku w Warszawie mieszka\u0142o dw\u00f3ch ludzi, jeden o nazwisku Szyfr, a drugi Czokalo. Szyfr pracowa\u0142 w tramwajach, a ten drugi nie wiem, gdzie by\u0142 zatrudniony. Tego o nazwisku Czokalo podczas okupacji wkr\u00f3tce zobaczyli\u015bmy w mundurze NSDAP, czyli on by\u0142 cz\u0142onkiem pi\u0105tej kolumny. W tym br\u0105zowo-\u017c\u00f3\u0142tym ubraniu, Hakenkreuz, czapka – byli\u015bmy zaszokowani. Jego \u017cona lubi\u0142a mnie, bo ja jako ch\u0142opak to jej tam r\u00f3\u017cne robi\u0142em pomocnicze zakupy, a tak\u017ce to sprz\u0105tanie, to trzepanie dywan\u00f3w. Oczywi\u015bcie oni si\u0119 zaraz wyprowadzili na Mokot\u00f3w, do dzielnicy niemieckiej, ten Szyfr te\u017c ze swoj\u0105 \u00a0rodzin\u0105, chocia\u017c jego od razu wzi\u0119li do Wehrmachtu. Pewnego razu \u017cona jednego z nich przyjecha\u0142a do mojego ojca i pyta go si\u0119: \u201eCo pan jest taki zmartwiony, panie Pu\u0142ecki?\u201d A on m\u00f3wi: \u201e Bo J\u00f3zek jest w O\u015bwi\u0119cimiu.\u201d A ona m\u00f3wi: \u201eCo pan m\u00f3wi! Dlaczego mi pan nie powiedzia\u0142?\u201d Na to ojciec odpowiedzia\u0142: \u201eNie wiedzia\u0142em, gdzie pani jest.\u201d, ona na to m\u00f3wi tak: \u201eNiech pan napisze podanie do gubernatora Franka\u2026\u201d – a ona pracowa\u0142a na gestapo \u2013 \u00a0i niech mi to podanie pan da, za dwa dni odchodzi korespondencja do Franka do Krakowa, ja to za\u0142atwi\u0119, odpowiednio zaopiniuje i mo\u017ce uda si\u0119 go zwolni\u0107.\u201d Powiedzia\u0142a tak\u017ce, co ojciec ma tam jeszcze pisa\u0107. No wi\u0119c ojciec pisa\u0142, \u017ce by\u0142 w wojsku austriackim, by\u0142 na froncie podczas pierwszej wojny \u015bwiatowej, a ja w wojsku nigdy nie by\u0142em i nie bra\u0142em udzia\u0142u w wojnie w 1939 r., bo przecie\u017c mia\u0142em 17 lat, i \u017ce ojciec jest bardzo schorowany i koniecznie musi mie\u0107 opiek\u0119. I okaza\u0142o si\u0119, \u017ce to by\u0142o decyduj\u0105ce i w ten spos\u00f3b doczeka\u0142em si\u0119 zwolnienia z Auschwitz.<\/p>\n

Po wojnie w Muzeum Auschwitz by\u0142em trzy razy z delegacjami. Z\u0142o\u017cyli\u015bmy wtedy kwiaty pod \u015acian\u0105 \u015amierci. Trzeci raz no to by\u0142em w czasie wizyty Ojca \u015awi\u0119tego Jana Paw\u0142a II w O\u015bwi\u0119cimiu w 1979 r. Poniewa\u017c ja odpowiada\u0142em za \u0142\u0105czno\u015b\u0107 dla Biura Ochrony Rz\u0105du, dla milicji, no i w szerokim zakresie dla \u015brodk\u00f3w masowego przekazu, czyli dla radia, dla telewizji, dla dziennikarzy, a wi\u0119c trzeba by\u0142o organizowa\u0107 stanowiska dalekopisowe i kabiny dla dziennikarzy z ca\u0142ego \u015bwiata prawie, no i dla Watykanu. Mieli\u015bmy trudno\u015bci z uzyskaniem takiej du\u017cej ilo\u015bci \u0142\u0105czy i musieli\u015bmy budowa\u0107 radiolinie, no wi\u0119c je\u017adzi\u0142em do O\u015bwi\u0119cimia, \u017ceby to wszystko dopilnowa\u0107.<\/p>\n

Z innymi by\u0142ymi wi\u0119\u017aniami Auschwitz nigdy nie utrzymywa\u0142em kontaktu. Raz tylko spotka\u0142em si\u0119 z go\u015bciem, kt\u00f3ry pracowa\u0142 w handlu w Chorzowie, ale\u015bmy si\u0119 z obozu nie znali. \u00a0By\u0142em wtedy na zakupach, to\u015bmy si\u0119 tylko tak zgadali, ale nie wiem, jak si\u0119 nazywa\u0142. Nie mia\u0142em p\u00f3\u017aniej \u017cadnych innych kontakt\u00f3w.<\/p>\n

Filmoteka Muzeum Auschwitz. Rozmowa nagrana na video przez wolontariuszk\u0119 Wand\u0119 Malick\u0105 18.04.2009 r. <\/strong><\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

J\u00f3zef Pu\u0142ecki by\u0142 jednym z blisko 2600 polskich 100-latk\u00f3w, \u017cyj\u0105cych w Polsce w 2023 r. Ponad rok temu \u015bwi\u0119towa\u0142 swoje 101. urodziny, ciesz\u0105c si\u0119 \u017cyciem i zdradzaj\u0105c, jakie s\u0105 jego sekrety d\u0142ugowieczno\u015bci. By\u0142 wtedy w doskona\u0142ej formie psychicznej i fizycznej. Lekarze szacowali w\u00f3wczas, \u017ce jego wiek biologiczny jest ni\u017cszy, ni\u017c wskazywa\u0142 jego PESEL. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 swojego …<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":38819,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_uag_custom_page_level_css":"","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"uagb_featured_image_src":{"full":["https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/01\/Jozef-Pulecki.avif",840,472,false],"thumbnail":["https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/01\/Jozef-Pulecki.avif",128,72,false],"medium":["https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/01\/Jozef-Pulecki-150x84.avif",150,84,true],"medium_large":["https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/01\/Jozef-Pulecki-768x432.avif",768,432,true],"large":["https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/01\/Jozef-Pulecki-300x169.avif",300,169,true],"1536x1536":["https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/01\/Jozef-Pulecki.avif",840,472,false],"2048x2048":["https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/01\/Jozef-Pulecki.avif",840,472,false]},"uagb_author_info":{"display_name":"Adam Cyra","author_link":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/author\/adam-cyra\/"},"uagb_comment_info":0,"uagb_excerpt":"J\u00f3zef Pu\u0142ecki by\u0142 jednym z blisko 2600 polskich 100-latk\u00f3w, \u017cyj\u0105cych w Polsce w 2023 r. Ponad rok temu \u015bwi\u0119towa\u0142 swoje 101. urodziny, ciesz\u0105c si\u0119 \u017cyciem i zdradzaj\u0105c, jakie s\u0105 jego sekrety d\u0142ugowieczno\u015bci. By\u0142 wtedy w doskona\u0142ej formie psychicznej i fizycznej. Lekarze szacowali w\u00f3wczas, \u017ce jego wiek biologiczny jest ni\u017cszy, ni\u017c wskazywa\u0142 jego PESEL. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 swojego…","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/38817"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=38817"}],"version-history":[{"count":19,"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/38817\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":38841,"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/38817\/revisions\/38841"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/38819"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=38817"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=38817"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=38817"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}