{"id":37674,"date":"2023-12-12T15:03:27","date_gmt":"2023-12-12T15:03:27","guid":{"rendered":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/?p=37674"},"modified":"2025-09-30T07:15:25","modified_gmt":"2025-09-30T07:15:25","slug":"na-wszystko-jeszcze-raz-popatrze","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/2023\/12\/12\/na-wszystko-jeszcze-raz-popatrze\/","title":{"rendered":"Na wszystko jeszcze raz popatrz\u0119"},"content":{"rendered":"
\n

\"\"<\/a>Dom Studencki \u017baczek<\/a><\/span> by\u0142 moim domem w latach 1968-1972 r., kiedy studiowa\u0142em histori\u0119 na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie. Zamieszka\u0142em w nim jako student drugiego roku i opu\u015bci\u0142em go dopiero po czterech latach po obronie pracy magisterskiej.<\/strong><\/p>\n

Na drugim roku zakwaterowano mnie w pokoju pi\u0119cioosobowym, w kt\u00f3rym jako sz\u00f3sty mieszka\u0142 walet. By\u0142 nim sympatyczny student trzeciego roku prawa Stasiu Szwan z Sanoka. Warunk\u00f3w do nauki w tym pokoju wprawdzie nie by\u0142o, ale z moimi wsp\u00f3\u0142lokatorami szybko zaprzyja\u017ani\u0142em si\u0119. Pami\u0119tam ich doskonale. Jasiu Kruczek, student pi\u0105tego roku historii sztuki, pochodz\u0105cy z Bielska-Bia\u0142ej, pasjonowa\u0142 si\u0119 boksem i r\u00f3wnie\u017c czynnie go uprawia\u0142. Pewnego razu Stasiu Szwan zacz\u0105\u0142 niby boksowa\u0107 si\u0119 z siedz\u0105cym przy stole Jasiem i niechc\u0105co bole\u015bnie uderzy\u0142 go w nos. Ten poderwa\u0142 si\u0119 z krzes\u0142a i niewiele brakowa\u0142o, aby zada\u0142 mu kilka bokserskich cios\u00f3w, na szcz\u0119\u015bcie zd\u0105\u017cy\u0142 si\u0119 opanowa\u0107.<\/p>\n

Stasiu Szwan by\u0142 melomanem i razem z mieszkaj\u0105cym z nami Wackiem Osadnikiem<\/a><\/span><\/strong>, studentem pierwszego roku slawistyki, pochodz\u0105cym z Tarnowskich G\u00f3r, cz\u0119sto s\u0142uchali muzyki powa\u017cnej przy o\u015bwietleniu pokoju lampkami\"\"<\/a> nocnymi, siedz\u0105c oparci o \u015bciany na \u0142\u00f3\u017ckach i zatopieni my\u015blami w jej d\u017awi\u0119kach.<\/p>\n

Andrzej Rokita, student trzeciego roku prawa z Kielc, mia\u0142 z kolei inne zainteresowania i w pi\u0105tkowe popo\u0142udnia sp\u0119dza\u0142 zwykle czas ze swoj\u0105 dziewczyn\u0105 z Krakowa, stawiaj\u0105c nam piwo lub zobowi\u0105zuj\u0105c si\u0119 do wysprz\u0105tania pokoju, kt\u00f3ry na ten czas opuszczali\u015bmy, pozostawiaj\u0105c go do jego dyspozycji.<\/p>\n

Wprawdzie sami dbali\u015bmy o czysto\u015b\u0107 w naszym pokoju, ale raz w miesi\u0105cu gruntowne sprz\u0105tanie robi\u0142a w nim pani Szatanowa, starsza ju\u017c wiekiem, kt\u00f3ra sprzed wojny pami\u0119ta\u0142a jeszcze jako studenta J\u00f3zefa Cyrankiewicza, powojennego d\u0142ugoletniego premiera PRL, pracuj\u0105c ju\u017c wtedy w \u017baczku, o czym nam sama opowiada\u0142a.<\/p>\n

Wieczorem 1 kwietnia 1969 r., kiedy by\u0142em ju\u017c w \u0142\u00f3\u017cku, do naszego pokoju przybieg\u0142 jeden ze student\u00f3w, krzycz\u0105c: \u201eNaszych bij\u0105 przed hotelem \u201eCracovia!\u201d Koledzy chwycili w r\u0119ce pasy wojskowe, poniewa\u017c odbywaj\u0105c s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 podczas studi\u00f3w, mieli\u015bmy mundury w akademiku i wybiegli na pomoc. Po pewnym czasie wr\u00f3cili z niewyra\u017anymi minami, poniewa\u017c rzekoma bijatyka przed \u201eCracovi\u0105\u201d okaza\u0142a si\u0119 tylko \u017cartem prima aprilisowym.<\/p>\n

W pami\u0119ci szczeg\u00f3lnie zapad\u0142 mi jeszcze jeden nasz wsp\u00f3\u0142lokator z opisywanego pokoju nr 368. By\u0142 nim Adam Rogowski, tak\u017ce student trzeciego roku prawa, bardzo przystojny i umiej\u0105cy korzysta\u0107 z urok\u00f3w \u017cycia studenckiego. Na nauk\u0119 po\u015bwi\u0119ca\u0142 niewiele czasu, ale obdarzony doskona\u0142\u0105 pami\u0119ci\u0105 szybko uczy\u0142 si\u0119. Niestety, na trzecim roku w sesji zimowej, pozosta\u0142o mu tylko trzy dni, aby przygotowa\u0107 si\u0119 do egzaminu, kt\u00f3ry mia\u0142 zdawa\u0107 u prof. Konstantego Grzybowskiego<\/a><\/span><\/strong> z zakresu znajomo\u015bci doktryn politycznych i prawnych. Podr\u0119cznik na ten temat, napisany przez profesora liczy\u0142 kilkaset stron i nie spos\u00f3b by\u0142o opanowa\u0107 jego zawarto\u015bci w tak kr\u00f3tkim czasie.<\/p>\n

Ada\u015b Rogowski, siedz\u0105c przy stole w naszym pokoju, zacz\u0105\u0142 si\u0119 g\u0142o\u015bno zastanawia\u0107, czego by\u0142em \u015bwiadkiem, jak wybrn\u0105\u0107 z tak niekorzystnej dla niego sytuacji. Dwa poprzednie egzaminy mia\u0142 zdane z wynikiem bardzo dobrym. W tej sytuacji postanowi\u0142 zaryzykowa\u0107. Wiedzia\u0142, \u017ce ulubionym pytaniem profesora s\u0105 pogl\u0105dy Niccolo Machiavellego na temat w\u0142adzy i ludzi, renesansowego polityka w\u0142oskiego i pisarza politycznego,\u00a0\u017cyj\u0105cego w XVI wieku. Odpowied\u017a na to pytanie zd\u0105\u017cy\u0142 przygotowa\u0107 bardzo starannie, podobnie te\u017c zapozna\u0142 si\u0119 dok\u0142adnie z artyku\u0142em profesora o faszyzmie, opublikowanym w pierwszych latach po zako\u0144czeniu drugiej wojny \u015bwiatowej. Z takim zasobem wiedzy uda\u0142 si\u0119 na egzamin ju\u017c w godzinach p\u00f3\u017ano popo\u0142udniowych, zamierzaj\u0105c go zdawa\u0107 jako ostatni ze student\u00f3w. Pozosta\u0142 na korytarzu sam, bowiem profesor Grzybowski, przekonany, \u017ce ju\u017c nikt na egzamin nie czeka, wyci\u0105gn\u0105\u0142 kanapki i zacz\u0105\u0142 przygotowywa\u0107\u00a0 si\u0119 do kolacji. Rogowski zniecierpliwiony zapuka\u0142 i otworzy\u0142 drzwi do gabinetu profesora. Ten zdziwiony przeprosi\u0142 go, \u017ce o nim zapomnia\u0142. Rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 egzamin, kt\u00f3ry polega\u0142 na udzieleniu odpowiedzi na trzy zadane przez egzaminatora pytania. Pierwsze z nich to pogl\u0105dy filozof\u00f3w jo\u0144skich g\u0142oszone na kilka wiek\u00f3w p.n.e. Oczywi\u015bcie Ada\u015b Rogowski nic o tych filozofach nie potrafi\u0142 powiedzie\u0107, poza tym, \u017ce stwierdzi\u0142 jakoby te pogl\u0105dy by\u0142y zbli\u017cone do pogl\u0105d\u00f3w, \u017cyj\u0105cego dwadzie\u015bcia wiek\u00f3w p\u00f3\u017aniej Niccolo Machiavellego, a to by\u0142o ulubione pytanie profesora, kt\u00f3re zosta\u0142o mu natychmiast zadane jako drugie. Tym razem odpowied\u017a by\u0142a wr\u0119cz znakomita. Ada\u015b Rogowski zosta\u0142 jeszcze poproszony przez profesora, aby zreferowa\u0142 tre\u015b\u0107 lektury, kt\u00f3r\u0105 przygotowa\u0142 na egzamin, natychmiast odpowiedzia\u0142, \u017ce jest ni\u0105 wspomniany artyku\u0142 profesora o faszyzmie i p\u0142ynnie zreferowa\u0142 jego tre\u015b\u0107.<\/p>\n

Profesor by\u0142 w pe\u0142ni usatysfakcjonowany tymi dwoma odpowiedziami. \u2013 Niestety, pi\u0105tki do indeksu nie mog\u0119 panu wpisa\u0107, najwy\u017cej minus pi\u0119\u0107, bo o filozofach jo\u0144skich nie us\u0142ysza\u0142em zbyt wiele \u2013 powiedzia\u0142 do Rogowskiego. Na to ten nie\u015bmia\u0142o potwierdzi\u0142, \u017ce rzeczywi\u015bcie zdenerwowa\u0142 si\u0119 i sam nie jest zadowolony ze swojej odpowiedzi. Profesor przytakn\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 ze zrozumieniem, wpisuj\u0105c minus pi\u0119\u0107 do roz\u0142o\u017conego na biurku indeksu, kt\u00f3rego w\u0142a\u015bciciel za\u015bmiewa\u0142\u00a0 si\u0119 p\u00f3\u017aniej, opowiadaj\u0105c mi o tym egzaminie.<\/p>\n

Ada\u015b Rogowski s\u0142yn\u0105\u0142 r\u00f3wnie\u017c z tego, \u017ce by\u0142 wierny maksymie, kt\u00f3r\u0105 cz\u0119sto powtarza\u0142: \u201e\u017by\u0107 kr\u00f3tko, ale weso\u0142o\u201d. Dzisiaj nie ma go ju\u017c po\u015br\u00f3d \u017cyj\u0105cych, odszed\u0142 przedwcze\u015bnie.<\/p>\n

W kilkuosobowym pokoju nie spos\u00f3b by\u0142o si\u0119 uczy\u0107, st\u0105d te\u017c du\u017co czasu sp\u0119dza\u0142em w czytelni g\u0142\u00f3wnej Biblioteki Jagiello\u0144skiej lub w pokojach do cichej nauki, kt\u00f3re by\u0142y w akademiku \u017baczek i nazywano je \u201eku\u017aniami\u201d. Cz\u0119sto w nich spotyka\u0142em Antosia Barciaka<\/a><\/span><\/strong>, starszego ode mnie historyka, p\u00f3\u017aniejszego profesora Uniwersytetu \u015al\u0105skiego w Katowicach.<\/p>\n

Kiedy by\u0142em na drugim roku studi\u00f3w, kierownikiem \u017baczka ostatni rok przed emerytur\u0105 by\u0142 Jan Buszek<\/a><\/span><\/strong>, bardzo lubiany przez student\u00f3w i nazywany „Kr\u00f3lem walet\u00f3w” ze wzgl\u0119du na pob\u0142a\u017cliwo\u015b\u0107, jak\u0105 okazywa\u0142 wobec ich nielegalnego pobytu i zamieszkania w akademiku. Pewnego razu w zimie w \u201estudni\u201d, czyli wewn\u0119trznym dziedzi\u0144cu czworobocznego akademika, bi\u0142em si\u0119 z kolegami kulami \u015bnie\u017cnymi, w ko\u0144cu wobec ich liczebnej przewagi zmuszony do ucieczki, podczas kt\u00f3rej naprzeciwko mnie niespodziewanie zza rogu wy\u0142oni\u0142 si\u0119 kierownik Buszek. Nie mog\u0105c mnie ju\u017c omin\u0105\u0107 na m\u00f3j widok zd\u0105\u017cy\u0142 tylko roz\u0142o\u017cy\u0107 r\u0119ce, co ja biegn\u0105c r\u00f3wnie\u017c zrobi\u0142em i mocno stukn\u0119li\u015bmy si\u0119 d\u0142o\u0144mi. \u2013 By\u0142by\u015b mnie pan zabi\u0142 \u2013 kr\u00f3tko podsumowa\u0142 zderzenie, a ja za ca\u0142e zaj\u015bcie, czuj\u0105c si\u0119 winnym, serdecznie go przeprosi\u0142em.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Tablica pami\u0105tkowa na murze Domu Studenckiego „\u017baczek”<\/figcaption><\/figure>\n

Z pierwszych tygodni pobytu w \u017baczku pami\u0119tam jeszcze epizod zwi\u0105zany z zakwaterowania studentek na pi\u0105tym pi\u0119trze, kt\u00f3re dotychczas by\u0142o zamieszka\u0142e w przez student\u00f3w. By\u0142o to jesieni\u0105 1968 r., w kilka miesi\u0119cy po marcowych rozruchach studenckich, na tym pi\u0119trze wstawiono oddzielne drzwi, kt\u00f3re mia\u0142y utrudnia\u0107 niekontrolowane wej\u015bcie do \u017ce\u0144skiej cz\u0119\u015bci akademika. Niespodziewanie przez radiow\u0119ze\u0142 nadano komunikat, \u017ce owe drzwi zosta\u0142y ukradzione, a sprawcy tego czynu w wypadku ich wykrycia zostan\u0105 wyrzuceni z akademika. Drzwi jednak nie odnalaz\u0142y si\u0119, musiano je zast\u0105pi\u0107 nowymi, a student\u00f3w, kt\u00f3rzy to zrobili nigdy nie wykryto i nie ukarano.<\/p>\n

Po zdanych egzaminach latem 1969 r. studenci w \u017baczku urz\u0105dzali mocno zakrapiane imprezy, wyrzucaj\u0105c opr\u00f3\u017cnione butelki po r\u00f3\u017cnych trunkach z okien akademika na ul. Kadr\u00f3wki, kt\u00f3ra ca\u0142a by\u0142a zas\u0142ana pot\u0142uczonym szkliwem. Wtedy obowi\u0105zki kierownika \u017baczka pe\u0142ni\u0142 ju\u017c Zbigniew Bajka, kt\u00f3ry zauwa\u017cy\u0142 okno pokoju, z kt\u00f3rego najcz\u0119\u015bciej wypada\u0142y butelki. Ustalono numer tego pokoju i wszyscy jego mieszka\u0144cy wraz z waletem Andrzejem Chwalb\u0105<\/a><\/strong><\/span>, moim koleg\u0105 z roku, zostali pozbawieni prawa mieszkania w akademiku, z zakazem wst\u0119pu do niego.<\/p>\n

Na pocz\u0105tku trzeciego roku zamieszka\u0142em w pokoju trzyosobowym wraz z historykiem Jankiem Malczewskim<\/a><\/span><\/strong> i chemikiem Micha\u0142em Nowakiem. Wtedy to us\u0142yszeli\u015bmy nadawane przez radiow\u0119ze\u0142 komunikaty, \u017ce ktokolwiek przyjmie na waleta usuni\u0119tych karnie z akademika wspomnianych student\u00f3w, w wypadku wykrycia tego czynu, zostanie wraz z nimi usuni\u0119ty z akademika.<\/p>\n

Niespodziewanie i ku mojemu zaskoczeniu, Andrzej Chwalba postanowi\u0142 u nas waletowa\u0107. By\u0142 jednak dobrym moim koleg\u0105 i nie mia\u0142em odwagi, aby mu wprost powiedzie\u0107, \u017ce nie wyra\u017cam na to zgody. Pewnego wieczoru Andrzej pojawi\u0142 si\u0119 w naszym pokoju. Mia\u0142 z sob\u0105 materac, kt\u00f3ry nadmucha\u0142 powietrzem, roz\u0142o\u017cy\u0142 go na pod\u0142odze, przykry\u0142 dwoma prze\u015bcierad\u0142ami i kocem, a nast\u0119pnie przygotowany do spania, w samych tylko spodenkach i podkoszulku, wsun\u0105\u0142 si\u0119 pod przygotowane przez siebie pos\u0142anie, wyci\u0105gaj\u0105c si\u0119 na nim z zadowoleniem na twarzy, \u017ce wreszcie sobie odpocznie i wy\u015bpi si\u0119. Janek Malczewski nic si\u0119 nie odzywa\u0142, ale wiedzia\u0142 o zamiarze Micha\u0142a Nowaka, kt\u00f3ry za chwil\u0119 ostrym tonem powiedzia\u0142 do Andrzeja, aby natychmiast opu\u015bci\u0142 pok\u00f3j i u nas nie waletowa\u0142. W tym momencie b\u0142ogi u\u015bmiech znikn\u0105\u0142 z twarzy naszego niedosz\u0142ego wsp\u00f3\u0142mieszka\u0144ca, szybko wsta\u0142 i pozbiera\u0142 swoje rzeczy. \u2013 Ale si\u0119 ku..a u was na waletowa\u0142em \u2013 po\u017cegna\u0142 nas tymi s\u0142owami, wychodz\u0105c z pokoju. U nas wprawdzie nie waletowa\u0142, ale nadal pozosta\u0142 moim bardzo dobrym koleg\u0105. Po latach Andrzej Chwalba zosta\u0142 profesorem historii i prorektorem Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego.<\/p>\n

Z pobytu w tym trzyosobowym pokoju zapami\u0119ta\u0142em te\u017c niezwyk\u0142e zdarzenie. W dniu szkolenia wojskowego, koledzy Micha\u0142a Nowaka przyprowadzili do naszego pokoju kompletnie pijanego, z objawami zatrucia alkoholowego, ubranego w mundur wojskowy studenta chemii. Po\u0142o\u017cyli\u015bmy go na jednym z \u0142\u00f3\u017cek, by\u0142 bardzo blady i prawie nie dawa\u0142 oznak \u017cycia. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce za\u0142o\u017cy\u0142 si\u0119 ze studentami prawa, kto wi\u0119cej wypije piwa. Sko\u0144czy\u0142o si\u0119 na dwudziestym pierwszym kuflu. Zak\u0142ad wprawdzie wygra\u0142 – noc sp\u0119dzi\u0142 w naszym pokoju, prze\u017cy\u0142 j\u0105 szcz\u0119\u015bliwie i dopiero o \u00f3smej rano po odzyskaniu przytomno\u015bci, o w\u0142asnych si\u0142ach uda\u0142 si\u0119 do swojego domu w Krakowie. Nazwiska zwyci\u0119zcy tego niechlubnego zak\u0142adu nie stara\u0142em si\u0119 ustali\u0107.<\/p>\n

P\u00f3\u017aniej, niestety nie pami\u0119tam dobrze tego okresu z pobytu w akademiku, mieszka\u0142em znowu ze studentami prawa. Byli nimi: Zdzisek Kozio\u0142 z Wolbromia, Piotrek Sarnat oraz Mateusz Jasonek, kt\u00f3ry odznacza\u0142 si\u0119 fenomenaln\u0105 i trwa\u0142\u0105 pami\u0119ci\u0105. Potrafi\u0142 nawet recytowa\u0107 ca\u0142e strony z podr\u0119cznika historii czy z podr\u0119cznika do nauki j\u0119zyka rosyjskiego, z kt\u00f3rych uczy\u0142 si\u0119 w szkole podstawowej w Koz\u0142owie, pow. miechowski, sk\u0105d pochodzi\u0142. Chyba na czwartym roku zmieni\u0142em pok\u00f3j i moimi nowymi wsp\u00f3\u0142lokatorami zostali: J\u00f3zef Kubie\u0144, historyk z naszego roku i doktorant rusycystyki Bogus\u0142aw Mucha<\/a><\/span><\/strong>, kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 profesorem, pracuj\u0105c m.in. na\u00a0Uniwersytecie Jana Kochanowskiego w Kielcach.<\/p>\n

Na pi\u0105tym roku zamieszka\u0142em w pokoju dwuosobowym, oznaczonym numerem 317, wraz ze wspomnianym J\u00f3zefem Kubieniem, pochodz\u0105cym z Lipowca ko\u0142o Nierodzimia na \u015al\u0105sku Cieszy\u0144skim. J\u00f3ziu, kt\u00f3ry nale\u017ca\u0142 na studiach do moich najbli\u017cszych przyjaci\u00f3\u0142, by\u0142 s\u0142abego zdrowia i mia\u0142 powa\u017cn\u0105 wad\u0119 serca. Wiosn\u0105 1972 r. trafi\u0142 do szpitala kardiologicznego w Krakowie, gdzie z akademika dowioz\u0142em go taks\u00f3wk\u0105, ratuj\u0105c mu wtedy \u017cycie \u2013 jak powiedzieli lekarze – poprzez udzielenie szybkiej pomocy i dowiezienie na czas pod ich opiek\u0119. Niestety, trzy lata p\u00f3\u017aniej, pracuj\u0105c jako nauczyciel historii w jednej ze szk\u00f3\u0142 \u015brednich w Cieszynie, zmar\u0142 tu\u017c przed\"\"<\/a> rozpocz\u0119ciem egzamin\u00f3w maturalnych w pierwszych dniach maja 1975 r.<\/p>\n

Moje studia historyczne dobiega\u0142y ko\u0144ca, terminowo obroni\u0142em prac\u0119 magistersk\u0105, zatytu\u0142owan\u0105 \u201eDoktryna wojenna II Rzeczypospolitej w latach 1918-1939\u201d\u201d i otrzyma\u0142em polecenie wykwaterowania si\u0119 z \u017baczka w dniu 24 czerwca 1972 r. Bardzo to prze\u017cy\u0142em, bo z moim domem studenckim emocjonalnie by\u0142em bardzo zwi\u0105zany.<\/p>\n

Z tego te\u017c powodu poszed\u0142em do kierownika Zbigniewa Bajki i poprosi\u0142em, \u017ceby pozwoli\u0142 mi jeszcze jedn\u0105 noc sp\u0119dzi\u0107 w \u017baczku z 24 na 25 czerwca. Podkre\u015bli\u0142em w rozmowie, \u017ce b\u0119dzie to moja ostatnia noc w tym akademiku, bowiem do niego ju\u017c nigdy nie wr\u00f3c\u0119.<\/p>\n

Wyrazi\u0142 zgod\u0119, za co by\u0142em mu bardzo wdzi\u0119czny i dopiero nazajutrz, w pi\u0119kny s\u0142oneczny dzie\u0144 opu\u015bci\u0142em m\u00f3j ukochany \u017baczek, \u017cegnany piosenk\u0105 Tadeusza Wo\u017aniaka \u201eZegarmistrz \u015bwiat\u0142a\u201d, p\u0142yn\u0105c\u0105 z g\u0142o\u015bnika ustawionego przed akademikiem. Brzmienie jej ko\u0144cowych s\u0142\u00f3w do dzisiaj pami\u0119tam: \u201e(\u2026) na wszystko jeszcze raz popatrz\u0119 i p\u00f3jd\u0119, nie wiem gdzie, na zawsze\u201d.<\/p>\n

Adam Cyra<\/strong><\/p>\n

O\u015bwi\u0119cim, 12 grudnia 2023 r.<\/em><\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dom Studencki \u017baczek by\u0142 moim domem w latach 1968-1972 r., kiedy studiowa\u0142em histori\u0119 na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie. Zamieszka\u0142em w nim jako student drugiego roku i opu\u015bci\u0142em go dopiero po czterech latach po obronie pracy magisterskiej. Na drugim roku zakwaterowano mnie w pokoju pi\u0119cioosobowym, w kt\u00f3rym jako sz\u00f3sty mieszka\u0142 walet. By\u0142 nim sympatyczny …<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":37675,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_uag_custom_page_level_css":"","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"uagb_featured_image_src":{"full":["https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Zaczek.jpg",640,441,false],"thumbnail":["https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Zaczek.jpg",128,88,false],"medium":["https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Zaczek-150x103.jpg",150,103,true],"medium_large":["https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Zaczek.jpg",640,441,false],"large":["https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Zaczek-300x207.jpg",300,207,true],"1536x1536":["https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Zaczek.jpg",640,441,false],"2048x2048":["https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Zaczek.jpg",640,441,false]},"uagb_author_info":{"display_name":"Adam Cyra","author_link":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/author\/adam-cyra\/"},"uagb_comment_info":1,"uagb_excerpt":"Dom Studencki \u017baczek by\u0142 moim domem w latach 1968-1972 r., kiedy studiowa\u0142em histori\u0119 na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie. Zamieszka\u0142em w nim jako student drugiego roku i opu\u015bci\u0142em go dopiero po czterech latach po obronie pracy magisterskiej. Na drugim roku zakwaterowano mnie w pokoju pi\u0119cioosobowym, w kt\u00f3rym jako sz\u00f3sty mieszka\u0142 walet. By\u0142 nim sympatyczny…","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/37674"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=37674"}],"version-history":[{"count":15,"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/37674\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":39403,"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/37674\/revisions\/39403"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/37675"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=37674"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=37674"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=37674"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}