{"id":22563,"date":"2017-03-06T08:34:30","date_gmt":"2017-03-06T08:34:30","guid":{"rendered":"http:\/\/wprawnymokiemhistoryka.pl\/?p=22563"},"modified":"2021-10-31T11:18:18","modified_gmt":"2021-10-31T11:18:18","slug":"wiezien-auschwitz-i-zolnierz-wyklety-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/2017\/03\/06\/wiezien-auschwitz-i-zolnierz-wyklety-2\/","title":{"rendered":"Wi\u0119zie\u0144 Auschwitz i \u017bo\u0142nierz Wykl\u0119ty"},"content":{"rendered":"
\n
\n
\n
\"Wojciech<\/a>
Wojciech Drewniak (1922-2016)<\/figcaption><\/figure>\n

W ubieg\u0142ym roku w Sok\u00f3\u0142ce ko\u0142o Bia\u0142egostoku zmar\u0142 14 maja 2016 r. Wojciech Drewniak<\/span>,<\/a><\/strong> d\u0142ugoletni wi\u0119zie\u0144 obozu obozu Auschwitz-Birkenau (nr 415), po wojnie<\/strong> kurier<\/strong> II Korpusu Polskiego \u00a0gen. W\u0142adys\u0142awa Andersa we W\u0142oszech i wi\u0119zie\u0144 UB.<\/strong><\/p>\n

Wojciech Drewniak urodzi\u0142 si\u0119 16 kwietnia 1922 r. w Wadowicach. Tam ucz\u0119szcza\u0142 do tej samej szko\u0142y powszechnej oraz gimnazjum co Karol Wojty\u0142a. W 1936 r. jego ojciec otrzyma\u0142 prac\u0119 w\u00a0starostwie w Nowym S\u0105czu, gdzie w \u015blad za nim przeprowadzi\u0142a si\u0119 ca\u0142\u0105 rodzina Drewniak\u00f3w. Wojciech kontynuowa\u0142 nauk\u0119 w jednej ze szk\u00f3\u0142 \u015brednich o profilu przyrodniczym-matematycznym w Nowym S\u0105czu.<\/p>\n

Wcze\u015bniej, jego ojciec, por. Wojciech Drewniak by\u0142 pracownikiem kancelaryjnym w Rejonowej Komendzie Uzupe\u0142nie\u0144. Stanowisko to obj\u0105\u0142 wtedy po por. Karole Wojtyle seniorze, ojcu przysz\u0142ego papie\u017ca Jana Paw\u0142a II.<\/p>\n

Kiedy nast\u0105pi\u0142a agresja niemiecka na Polsk\u0119 w 1939 r., Wojciech Drewniak junior bra\u0142 udzia\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej jako \u017co\u0142nierz 1. Pu\u0142ku Strzelc\u00f3w Podhala\u0144skich, dostaj\u0105c si\u0119 do sowieckiej niewoli, z kt\u00f3rej go \u00a0zwolniono. Powr\u00f3ci\u0142 do Nowego S\u0105cza, sk\u0105d w\u00a0tym czasie wielu m\u0142odych Polak\u00f3w pr\u00f3bowa\u0142o przedosta\u0107 si\u0119 do Wojska Polskiego, tworzonego przez gen. W\u0142adys\u0142awa Sikorskiego we Francji. M\u0142ody Wojciech zosta\u0142 w\u0142\u0105czony do grupy przewodnik\u00f3w, kt\u00f3rzy ich przeprowadzali na szlaku Stary S\u0105cz \u2013 Piwniczna \u2013 a potem dalej na Bardej\u00f3w \u2013 Presz\u00f3w \u2013 Koszyce.<\/p>\n

Aresztowany przez gestapo, wywieziony do KL Auschwitz<\/strong><\/p>\n

Z powodu wsypy zosta\u0142 aresztowany w marcu 1940 r. W okresie \u015bledztwa by\u0142 wi\u0119ziony przez gestapo w Nowym S\u0105czu. Nast\u0119pnie przekazano go do wi\u0119zienia w Tarnowie, sk\u0105d 14 czerwca 1940 r. wywieziony zosta\u0142 w pierwszym transporcie polskich wi\u0119\u017ani\u00f3w politycznych do KL\u00a0Auschwitz, otrzymuj\u0105c numer obozowy 415.<\/p>\n

Po trudnym okresie pierwszych obozowych miesi\u0119cy w czerwcu 1941 r. trafi\u0142 jako wi\u0119zie\u0144 do du\u017cych zak\u0142ad\u00f3w DAW (Niemieckie Zak\u0142ady Zbrojeniowe), gdzie produkowano m.in. okna i skrzynie na amunicj\u0119. Pracowa\u0142 najpierw jako stolarz maszynowy, p\u00f3\u017aniej by\u0142 vorarbeiterem (przodownikiem pracy), a nast\u0119pnie od jesieni 1942 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kapo komanda DAW. Pracuj\u0105c tam, zachorowa\u0142 na tyfus plamisty i przebywa\u0142 w szpitalu obozowym, kt\u00f3ry opu\u015bci\u0142 pod koniec 1943 r. Wa\u017cy\u0142 35 kilogram\u00f3w i jako rekonwalescent zosta\u0142 przydzielony do komanda, kt\u00f3re budowa\u0142o baraki w KL Auschwitz II-Birkenau. W dniu 12 listopada 1944 r. wywieziono go z Brzezinki do KL Gross \u2013 Rosen (podob\u00f3\u017c Reichenau), gdzie otrzyma\u0142 nr\u00a086750. Wyzwolony zosta\u0142 dopiero w pierwszych dniach maja 1945 r.<\/p>\n

Ewakuacja zagro\u017conych represjami komunistycznymi<\/strong><\/p>\n

\"Wojciech<\/a>
Wojciech Drewniak<\/figcaption><\/figure>\n

Przyjecha\u0142 do Nowego S\u0105cza, lecz po nied\u0142ugim czasie zdecydowa\u0142 si\u0119 przedosta\u0107 na Zach\u00f3d, aby wst\u0105pi\u0107 do II Korpusu Polskiego, gen. W\u0142adys\u0142awa Andersa we W\u0142oszech. Przekroczy\u0142 granic\u0119 ko\u0142o Kamiennej G\u00f3ry, a nast\u0119pnie czesko \u2013 niemieck\u0105, docieraj\u0105c do by\u0142ego obozu je\u0144c\u00f3w wojennych w Murnau. Tam mie\u015bci\u0142a si\u0119 plac\u00f3wka II Korpusu Polskiego, kt\u00f3ra wytypowa\u0142a go jako podporucznika II Oddzia\u0142u tego Korpusu do akcji ewakuacji os\u00f3b z Polski, zagro\u017conych represjami komunistycznymi.<\/p>\n

W dawnym obozie jenieckim w Murnau przebywali jego koledzy, zwi\u0105zani z nim jeszcze prac\u0105 kuriersk\u0105 podczas okupacji. By\u0142 tam r\u00f3wnie\u017c jego przyjaciel i wsp\u00f3\u0142wi\u0119zie\u0144 z KL Auschwitz, Tadeusz Cie\u015bla (nr 3715).<\/span><\/a> Po otrzymaniu zada\u0144, \u015brodk\u00f3w i kontakt\u00f3w udali si\u0119 do Polski celem zorganizowania pierwszego przerzutu, kt\u00f3ry nast\u0105pi\u0142 przy wsp\u00f3\u0142pracy z Francusk\u0105 Misj\u0105 Repatriacyjn\u0105.<\/p>\n

Po powiadomieniu os\u00f3b i skoncentrowaniu ich w okolicach Katowic oraz wystawieniu odpowiednich dokument\u00f3w i uzyskania zgody na ich repatriacj\u0119 do Francji, poczyniono starania o uzyskanie poci\u0105gu. Rzekoma grupa \u201erepatriant\u00f3w francuskich\u201d liczy\u0142a oko\u0142o 250 os\u00f3b. Byli to g\u0142\u00f3wnie oficerowie AK i rodziny wy\u017cszych oficer\u00f3w II Korpusu Polskiego we W\u0142oszech. Poci\u0105g podstawiono na dworcu w Katowicach, sk\u0105d po odprawieniu jego pasa\u017cer\u00f3w przez Pa\u0144stwowy Urz\u0105d Repatriacyjny, nast\u0105pi\u0142 wyjazd przez Czechos\u0142owacj\u0119 do ameryka\u0144skiej strefy okupacyjnej Niemiec\u00a0 Zachodnich.<\/p>\n

\"\"<\/a>\"\"<\/a>Po szcz\u0119\u015bliwym wykonaniu tego zadania, Wojciech Drewniak uda\u0142 si\u0119 do W\u0142och, gdzie od dow\u00f3dztwa II Korpusu Polskiego otrzyma\u0142 kolejne zadanie sprowadzenia nast\u0119pnych oko\u0142o 60\u00a0os\u00f3b. Tym razem, obok Tadeusza Cie\u015bli i pozosta\u0142ych koleg\u00f3w, do zespo\u0142u, kt\u00f3ry mia\u0142 wykona\u0107 to ryzykowne zadanie, zosta\u0142 do\u0142\u0105czony r\u00f3wnie\u017c Edward Cie\u015bla (brat Tadeusza) \u2013 ppor. AK.<\/span><\/a> Do Polski przyjechali w drugiej po\u0142owie grudnia 1945 r. Na wyznaczony termin zbi\u00f3rki Edward Cie\u015bla nie pojawi\u0142 si\u0119 jednak, poniewa\u017c zosta\u0142 aresztowany przez funkcjonariuszy UB. W tej sytuacji podj\u0119to decyzj\u0119 o natychmiastowym przerzucie ludzi przez granic\u0119. Szcz\u0119\u015bliwie wszyscy dotarli do Murnau.<\/p>\n

Wojciech Drewniak otrzyma\u0142 ponowny rozkaz wyjazdu do Kraju, aby wyja\u015bni\u0107 okoliczno\u015bci aresztowania Edwarda Cie\u015bli oraz ustali\u0107 mo\u017cliwo\u015bci kontynuowania przerzut\u00f3w.<\/p>\n

Aresztowany przez bezpiek\u0119, skazany na \u015bmier\u0107<\/strong><\/p>\n

\"Adam<\/a>
Adam Kozaczka, zdj\u0119cie wykonane przez obozowe gestapo<\/figcaption><\/figure>\n

W marcu 1946 r., wykonuj\u0105c powierzone mu zadanie, zosta\u0142 aresztowany w Kielcach i\u00a0przewieziony do gmachu Ministerstwa Bezpiecze\u0144stwa Publicznego w Warszawie. Tam w wi\u0119zieniu przy ul. Rakowieckiej rozpocz\u0119\u0142o si\u0119 jego \u015bledztwo. kt\u00f3re trwa\u0142o do marca nast\u0119pnego roku. Wyrokiem Wojskowego S\u0105du Rejonowego (WSR) w Warszawie z 17 marca 1947 r.\u00a0 skazano go na kar\u0119 \u015bmierci, zamienion\u0105 mu na 10 lat wi\u0119zienia, a p\u00f3\u017aniej zani\u017con\u0105 w wyniku amnestii do pi\u0119ciu lat. By\u0142 wi\u0119ziony w Warszawie i we Wronkach. Ostatecznie wolno\u015b\u0107 odzyska\u0142 w 1952 r.<\/p>\n

\"Anzelm<\/a>
Anzelm Antoni Pilarek, zdj\u0119cie wykonane przez obozowe gestapo<\/figcaption><\/figure>\n

R\u00f3wnocze\u015bnie do wspomnianego procesu przed WSR toczy\u0142 si\u0119 przeciwko niemu proces przed S\u0105dem Okr\u0119gowym w Wadowicach. Zarzucano mu rzekome przest\u0119pstwa pope\u0142nione w o\u015bwi\u0119cimskim obozie. Jego obro\u0144c\u0105 by\u0142 adwokat, dr Adam Kozaczka (nr 93198), obozowy kolega z komanda DAW i wsp\u00f3\u0142wi\u0119zie\u0144 z KL Auschwitz. Dzi\u0119ki jego doskona\u0142ej obronie Wojciech Drewniak zosta\u0142 uniewinniony.<\/p>\n

\n

Inny wi\u0119zie\u0144 z komanda DAW, Anzelm Antoni Pilarek (nr obozowy 15557)<\/span><\/a>,\u00a0wsp\u00f3\u0142wi\u0119zie\u0144 Wojciecha Drewniaka,\u00a0zosta\u0142 przez wadowicki s\u0105d 18 czerwca 1949 r. skazany na \u015bmier\u0107 i powieszony.<\/p>\n<\/div>\n

Po opuszczeniu wi\u0119ziennych mur\u00f3w<\/strong><\/p>\n

Zacz\u0105\u0142 si\u0119 nowy rozdzia\u0142 w jego \u017cyciu. Wojciech Drewniak podj\u0105\u0142 prac\u0119 jako robotnik w Zak\u0142adach Drzewnych w\u00a0Warszawie, produkuj\u0105cych stolark\u0119 budowlan\u0105, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w podobnych zak\u0142adach, m.in. w P\u0142ocku, Wo\u0142ominie, Augustowie i Mieroszowie.<\/p>\n

\"Ewa<\/a>
Ewa i Wojciech Drewniakowie (90. rocznica urodzin)<\/figcaption><\/figure>\n

W tym czasie rozpocz\u0105\u0142 zaocznie studia na kierunku technologii drewna w Akademii Rolniczej w Poznaniu, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 in\u017cyniera. \u00a0Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w pracowa\u0142 m.in. w Biurze Studi\u00f3w i\u00a0Projekt\u00f3w Zjednoczenia Stolarki Budowlanej w Warszawie, sk\u0105d w 1972 r. przeniesiono go do buduj\u0105cych si\u0119 Zak\u0142ad\u00f3w Stolarki Budowlanej w Sok\u00f3\u0142ce k. Bia\u0142egostoku, gdzie jako dyrektor tych zak\u0142ad\u00f3w przeszed\u0142 na emerytur\u0119 1981 r.<\/p>\n

Emerytura<\/strong><\/p>\n

W nast\u0119pnych latach zajmowa\u0142 si\u0119 prac\u0105 spo\u0142eczn\u0105. By\u0142 cz\u0142onkiem Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego Towarzystwa Opieki nad O\u015bwi\u0119cimiem oraz wiceprzewodnicz\u0105cym zarz\u0105du Wojew\u00f3dzkiego Zwi\u0105zku Inwalid\u00f3w Wojennych w Bia\u0142ymstoku i Prezesem jego Oddzia\u0142u w Sok\u00f3\u0142ce. Dzia\u0142a\u0142 r\u00f3wnie\u017c w Zwi\u0105zku Kombatant\u00f3w RP i By\u0142ych Wi\u0119\u017ani\u00f3w Politycznych.<\/p>\n

W dniu 15 listopada 1990 r., w zwi\u0105zku z rewizj\u0105 nadzwyczajn\u0105 wniesion\u0105 przez Ministra Sprawiedliwo\u015bci,\u00a0 S\u0105d Najwy\u017cszy w Warszawie uniewinni\u0142 Wojciecha Drewniaka od czyn\u00f3w przypisywanych mu przez komunist\u00f3w, kt\u00f3re rzekomo godzi\u0142y w dobro Polski.<\/p>\n

\"\"<\/a>W dniu 17 stycznia 2000 r. prezydent Aleksander Kwa\u015bniewski odznaczy\u0142 go Krzy\u017cem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, a Minister Obrony Narodowej 21 maja 2001 r. mianowa\u0142 Wojciecha Drewniaka na stopie\u0144 majora Wojska Polskiego w stanie spoczynku.<\/p>\n

Posiada\u0142 Honorowe Obywatelstwo Sok\u00f3\u0142ki, gdzie mieszka\u0142 wraz z \u017con\u0105 Ew\u0105. Mia\u0142 94 lata. By\u0142 odznaczony m.in. Krzy\u017cem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Uroczysto\u015bci pogrzebowe odby\u0142y si\u0119 w Sok\u00f3\u0142ce 17 maja 2016\u00a0r.<\/p>\n

Zobacz: Ostatnia droga Wojciecha Drewniaka<\/span><\/a><\/strong><\/p>\n

Adam Cyra<\/strong><\/p>\n

O\u015bwi\u0119cim, dnia 6 marca 2017 r.
\n<\/em><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W ubieg\u0142ym roku w Sok\u00f3\u0142ce ko\u0142o Bia\u0142egostoku zmar\u0142 14 maja 2016 r. Wojciech Drewniak, d\u0142ugoletni wi\u0119zie\u0144 obozu obozu Auschwitz-Birkenau (nr 415), po wojnie kurier II Korpusu Polskiego \u00a0gen. W\u0142adys\u0142awa Andersa we W\u0142oszech i wi\u0119zie\u0144 UB. Wojciech Drewniak urodzi\u0142 si\u0119 16 kwietnia 1922 r. w Wadowicach. Tam ucz\u0119szcza\u0142 do tej samej szko\u0142y powszechnej oraz gimnazjum co …<\/p>\n","protected":false},"author":1113,"featured_media":22564,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_uag_custom_page_level_css":"","footnotes":""},"categories":[9,595],"tags":[],"uagb_featured_image_src":{"full":["https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/wojciech_drewniak_cz-b.jpg",272,448,false],"thumbnail":["https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/wojciech_drewniak_cz-b-150x150.jpg",96,96,true],"medium":["https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/wojciech_drewniak_cz-b-182x300.jpg",91,150,true],"medium_large":["https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/wojciech_drewniak_cz-b.jpg",272,448,false],"large":["https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/wojciech_drewniak_cz-b.jpg",182,300,false],"1536x1536":["https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/wojciech_drewniak_cz-b.jpg",272,448,false],"2048x2048":["https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/wojciech_drewniak_cz-b.jpg",272,448,false]},"uagb_author_info":{"display_name":"","author_link":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/author\/"},"uagb_comment_info":0,"uagb_excerpt":"W ubieg\u0142ym roku w Sok\u00f3\u0142ce ko\u0142o Bia\u0142egostoku zmar\u0142 14 maja 2016 r. Wojciech Drewniak, d\u0142ugoletni wi\u0119zie\u0144 obozu obozu Auschwitz-Birkenau (nr 415), po wojnie kurier II Korpusu Polskiego \u00a0gen. W\u0142adys\u0142awa Andersa we W\u0142oszech i wi\u0119zie\u0144 UB. Wojciech Drewniak urodzi\u0142 si\u0119 16 kwietnia 1922 r. w Wadowicach. Tam ucz\u0119szcza\u0142 do tej samej szko\u0142y powszechnej oraz gimnazjum co…","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22563"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1113"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=22563"}],"version-history":[{"count":34,"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22563\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":35143,"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22563\/revisions\/35143"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/22564"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=22563"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=22563"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.wprawnymokiemhistoryka.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=22563"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}